10 ژوئیه 2023 - تحقیقات اخیر منتشر شده در مجله انجمن پزشکی کانادا نشان می دهد که شروع زودهنگام استاتین ها برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2که نیاز به کنترل شدید کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا دارند، به طور موثری خطر بیماری کلیوی را در این افراد پر خطر کاهش می دهد.

بیماری کلیوی دیابتی(DKD) یک عارضه ریز عروقی شایع در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 است که باعث ایجاد بار سنگین فیزیکی و مالی می شود. دیس لیپیدمی یکی از عوامل خطر بیماری کلیوی دیابتی است. استاتین ها رایج ترین داروهایی هستند که خطر قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و فشار خون بالا کاهش می دهند. اگرچه دستورالعمل‌ها، استفاده از استاتین‌ها را برای بیماران دیابتی بالای 40 سال توصیه می‌کنند، برخی مطالعات نشان داده‌اند که بدتر شدن کنترل قند خون باعث پیشرفت بیماری‌های عروقی می‌شود. از آنجایی که در مورد تجویز استاتین ها برای بیماری کلیوی دیابتی ابهامی وجود دارد، محققان یک مطالعه کوهورت گذشته نگر چند مرکزی را برای تعیین رابطه بین شروع استاتین و پیامدهای کلیوی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام دادند.

محققان کاربران جدید استاتین را از پایگاه داده های کلیوی چین، از بین بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که 40 سال یا بیشتر سن داشتند و بین 1 ژانویه 2000 و 26 می 2021 در بیمارستان بستری شده بودند، انتخاب و در این تجزیه و تحلیل وارد نمودند. همه ی بیمارانی که از قبل به بیماری مزمن کلیوی مبتلا بودند و آنهایی که از قبل استاتین مصرف می کردند یا در یک کلینیک سرپایی وابسته طی 90 روز پس از ترخیص تحت نظارت قرار نگرفته بودند، را از مطالعه خارج کردند. مواجهه اولیه شروع یک دارو از گروه استاتین ها بود.

نتیجه ی اولیه، وقوع اختلال عملکرد کلیه بر اساس نرخ فیلتراسیون گلومرولی تخمین زده شده [eGFR] کمتر از60  میلی لیتر در دقیقه / 1.73 متر مربع و کاهش بیش از 25 درصدی نسبت به شروع تحقیق.

نتیجه ی ثانویه، پروتئینوری (نسبت آلبومین به کراتینین ادرار ≥ 30 میلی گرم بر گرم و بیش از 50 درصد افزایش پروتئینوری نسبت به شروع تحقیق) بود که حداقل به مدت 90 روز ادامه یافت یا کاهش عملکرد کلیه(کاهش پایدار > 40٪ درeGFR ) بود.

از رگرسیون خطرات متناسب کاکس برای ارزیابی روابط بین شروع استاتین و پیامدهای کلیوی، و همچنین برای انجام تجزیه و تحلیل های زیرگروهی با توجه به ویژگی های بیمار، وجود یا عدم وجود دیس لیپیدمی، و الگوی دیس لیپیدمی استفاده شد. ارتباط بین سطوح مختلف کنترل لیپید و پیامدها برای آغازگرهای استاتین مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل با استفاده از وزن همپوشانی تمایل(propensity overlap weighting) برای متعادل کردن ویژگی های شرکت کنندگان، انجام شد.

یافته های کلیدی این تحقیق به شرح زیر است:

· در بین 7272 آغازگر استاتین و 12586 غیر آغازگر در گروه وزنی، شروع استاتین با خطرات کمتری برای بروز DKD و کاهش عملکرد کلیه همراه بود.

· نتایج مشابهی در آنالیزهای اولیه برای شرکت کنندگان با الگوهای متفاوت دیس لیپیدمی، کسانی که استاتین های مختلفی را مصرف می کردند و پس از طبقه بندی بر اساس ویژگی های شرکت کنندگان به دست آمد.

· در میان آغازگرهای استاتین، کسانی که کنترل شدیدی بر LDL-C(کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالاکمتر از 1.8 میلی مول بر لیتر) داشتند، نسبت به کسانی که کنترل چربی ناکافی داشتند(LDL-C مساوی یا بیش از 3.4 میلی مول بر لیتر)خطر بروز DKD کمتری داشتند.

بنابراین، شروع استاتین با خطرات کمتر ابتلا به DKD و کاهش عملکرد کلیه همراه بود. این روابط قوی بود و تحت تأثیر تغییرات در صفات بالینی یا الگوهای دیس لیپیدمی قرار نگرفت.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/among-t2-diabetes-patients-with-poorly-controlled-lipid-levels-early-statin-initiation-reduces-renal-disease-risk-114094